It's in Dutch, sorry... (and may take time to load because of the pictures)John in West Afrika, Mali en Burkina Faso, Winter 2001
16 nov 2001, vrijdag, naar BankasWe ontbijten ergens langs de straat. Na ons bezoek is 't tentje wel meteen uitverkocht, en lijkt niet echt genegen om bv. nog een extra broodje te regelen, maargoe.Daarna wordt 't busje weer ingeladen en gaat het via een aantal politie-posten, met de gebruikelijke 'taxes' verder richting Mali. We passeren met 't nodige gedoe de grensposten, stempels in paspoort enzo. Onderweg doen we de grap met de bellenblaas nog. Kinderen vinden 't geweldig. en dan komen we vrij snel in Bankass. Dit is waar Djibril woont. In de middag lopen we wat rond in Bankass. Djibril verteld ons over "zijn" volk. De smid (hoogste kaste), laat ons de leem-moskee zien (waar, ondanks geen moslim toch naar binnen mogen) en demonstreert de voorraadschuren. We slapen bij een campement op 't dak, onder de sterrenhemel. Vandaag is 't nieuwe maan, en 't begin van de Ramadan. In Bankass is het daardoor nog tot erg laat rumoerig. Ook onze gids Djibril gaat, dit jaar voor het eerst, meedoen met de Ramadan. 17 nov 2001, zaterdag, de Dogon in, EndeNa ons eerste nachtje onder African Skies, waar sommigen ontdekte dat alleen een lakenzak wel kan, maar niet comfortabel is, is het inpakken en wegwezen. We lopen met paard-en-wagen door Bankass, gaan nog even bij het huis van Djibril langs en dan is het richting de Falaise. |
|

| Djibril vertelt over toen hij zelf jong was, 6 jaar, en voor het eerst een landrover zag. Ze namen wat spullen uit de landrover van de blanken. Biscuit, WC-papier en een camera, en gingen het proeven en uitproberen. De Biscuit, dat konden ze wel eten. Het WC-papier kon ook gegeten worden, maar smaakte ze niet echt. De camera, die kende ze niet. Waar het voor was begrepen ze niet, en eten kon je 't ook niet. Dus besloten ze de camera terug te brengen, maar och, de landrover was er niet meer. Het is misschien wel een bom. |
|
We vertrekken vroeg, om maximaal gebruik te maken van de koelte. In
dit gebied zijn ook wat Christelijke (Katholieke) invloeden te
merken. Schooltjes hier en daar, een Missie-achtige post
enzovoorts. We bezoeken een school in Amani, het ziet er best goed uit
allemaal, hebben goede leer-middelen enzovoorts (en volle klassen) We komen langs een poeltje met wat kaaimannen. Het loopt lekker door. Via Tireli komen we rond 12 uur bij de overnachtingsplaats in Ireli, waar we ons, inmiddels wel wat uitgedoogd, op de Tonic-verdund-met-mineraalwater-zodat-het-meer-is storten. Na de siesta maken we, voor de zon onder gaat, nog een korte wandeling langs wat dorpjes tegen de rotswand. Dit is inmiddels beschermd door UNESCO (wat betekent dat er bordjes staan dat 't allemaal erg bijzonder is enzo) |
![]() |
Meerval |
's Morgens vroeg hebben we al snel weer veel publiek De vrouwen van
het dorp kiezen onze Pinasse uit als ideale plek om water te
halen. Vandaag varen we weer de hele dag op de Niger. Onderweg leggen we even aan bij een eilandje met Bozo om wat verse vis te kopen. Capitain, Baars, Meerval. Het landschap is tamelijk eentonig aan het worden. Ruim de tijd om de verzameling boeken die de diverse mensen mee hebben genomen eens te gaan lezen. 's Avonds slapen we weer ergens op de oever onder onze klamboe. |
26 nov 2001, maandag, verder over de NigerWe vertrekken weer. Nog 1 volle dag en een beetje tot Timboektoe voor de boeg. Onderweg hebben we nog een tussenstop in Niafounke om wat boodschappen te doen op de markt. Het is een vrij groot plaatsje, met een school, postkantoor en een restaurantje waar we even koffie drinken. Het lijkt overigens wel dat wij de enige bezoekers van dit tentje zijn deze week.Na deze stop varen we weer verder over de eindeloze Niger. We kopen hier en daar bij een Bozo visser wat verse vis. Weer meerval vandaag. |
![]() |
We eten in een lokaal restaurantje, Poulet d'Or. Lekker gegeten. Dit
alles afgesloten met echte Tuareg thee, drie glaasjes;
Het tweede glaasje, zacht als het leven, Het derde glaasje, zoet als de liefde |
![]() |
|
's Nachts lopen onze kamelen los rond, en 't duurt 's ochtends altijd
even voordat onze kamelen-jongens de beesten terug hebben
gevonden. Zodra ze weer opgeladen zijn gaan we weer verder door deze
zandbak. rond 12 uur komen we bij een pomp, voor nieuw water. Een
stukje verderop houden we siesta. Na nog een middagje kameelrijden
komen we op een mooie zandduin waar we zullen eten en slapen. |
![]() In de woestijn bij Timboektoe |
Moskee van Djenne |
Na het ontbijt gaan we richting Djenne met ons busje. Een uurtje of
twee rijden, vlak voor Djenne, steken we de rivier over. Djenne is een
oude stad op een eiland in de rivier. Een stad met veel historie, en
tegenwoordig beschermd door UNESCO. Na inchecken in ons 'hotel' maken
we een guided tour door de stad en langs de week-markt voor de
moskee. Ook het onvermijdelijke bezoek aan de toeristen-val met
winkeltjes vol souveniers blijft ons niet bespaard. Vanaf het dak van
een winkel hebben we mooi overzicht over de markt en de moskee. |
|
Nogmaals gaan we richting het centrum van Bamako. De gang door het
centrum is, net als gister. Druk, vies, veel opdringerige en
handtastelijke verkopers en gidsen. We hebben soms veel moeite om ze
van ons af te schudden. De middag brengen we verder in het hotel door, nog steeds onder de indruk dat we vanavond naar huis zullen gaan. Hoe langer we hier het gebeuren bekijken, des te sterker de indruk dat er naast de normale hotel-functie nog wat neven-activiteiten zijn. |
|